Δόντια

Η ασθένεια σε φέρνει πάντα σε δύσκολη θέση. Αν είναι ήπια προσπαθείς να κάνεις υπομονή (κρυολόγημα είναι, θα περάσει). Αν είναι σοβαρή μπαίνεις σε άλλη διαδικασία (νοσοκομεία, εξετάσεις). Αν πρόκειται για το παιδί σου; Ό,τι χειρότερο. Πονάς, αγωνιάς, υποφέρεις διπλά.

Συνέχεια ανάγνωσης

Νόμοι

Σε αναζήτηση καινούργιου αυτοκινήτου λοιπόν. Ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα σε βάζει σε τόσους μπελάδες (και μάλιστα χωρίς να φταις)! Και βέβαια όταν η ζημιά είναι μεγάλη αναγκάζεσαι να αλλάξεις αυτοκίνητο. Άδικος νόμος!

Σε αναζήτηση καινούργιου αυτοκινήτου λοιπόν. Ψάξιμο στο internet, συγκρίσεις, αναλύσεις, ερωτήσεις σε γνωστούς και φίλους. Τρέξιμο αρκετό. Η ζωή μας στις πόλεις έχει κάνει το αυτοκίνητο απαραίτητο. Όπως και τόσα άλλα τεχνολογικά θαύματα. Και όταν έχεις και παιδί, γίνεται μέσο πρώτης ανάγκης.

Σε αναζήτηση καινούργιου αυτοκινήτου λοιπόν…

Συνέχεια ανάγνωσης

Αδικία

Η είδηση μιας ασθένειας ενός γνωστού μας είναι πάντα γροθιά στο στομάχι. Ειδικά όταν αυτός ο γνωστός μάς είναι συμπαθής. Ειδικότερα όταν συμβαίνει στη χειρότερη στιγμή και άδικα. Αλήθεια, υπάρχει κατάλληλη στιγμή για μια ασθένεια; Υπάρχει δίκαιη ασθένεια; Για κάποιους ανθρώπους μπαίνουμε στον πειρασμό (αν μη τι άλλο) να μην λυπηθούμε τόσο όσο για άλλους. Ακόμη και όταν, όμως, ενδόμυχα ευχόμαστε το κακό κάποιου, στην αναγγελία της ασθένειάς του στεκόμαστε με δέος.

Κάθε κακό μαντάτο είναι μια δοκιμασία. Για τα νεύρα μας, για τις αντοχές μας, για την αυτοπεποίθησή μας, για την ανθρωπιά μας.

Συνέχεια ανάγνωσης

Χαρά

Σήμερα πέθανε η Χαρά. Ήσυχα, ήρεμα, ενώ κοιμόταν. Δεν μπορέσαμε να κάνουμε τίποτα! Μάλλον κάναμε πολλά, πάρα πολλά! Έφυγε άδικα. Ίσως μας άφησε κάτι: λίγη εμπειρία, λίγη γνώση. Ανούσια παρηγοριά. Η μάνα της απαρηγόρητη. Εύχομαι να έζησε καλά τις τελευταίες μέρες της. Εύχομαι να μην υπέφερε. Εύχομαι να μην ταλαιπωρήθηκε. Μόνο αυτές οι σκέψεις έμειναν στο μυαλό μου. Δεν ξέρω τι άλλο να σκεφτώ. Η διαδικασία του θανάτου είναι από μόνη της μια ιερή στιγμή και δεν σηκώνει πολλές θεωρίες. Και μετά το θάνατο τίποτα. Μόνο για το πριν μπορείς να μιλάς και να εύχεσαι. Μόνο για το πριν μπορείς να εικάζεις.

Μακάρι να έζησε καλά!

Συνέχεια ανάγνωσης

Παιδεία

Είναι λυπηρό να βλέπεις στις μέρες μας νέους ανθρώπους έρμαια της άγνοιας, ανυπεράσπιστα όργανα διαφόρων επιτηδείων, χειραγωγούμενα ανδρείκελα πονηρών εγκεφάλων. Λυπάμαι. Τόση γνώση συσσωρευμένη, τόση πληροφορία άπλετη, τόση πληροφόρηση διαθέσιμη, τόσες ευκαιρίες, τόσες δυνατότητες! Κι όμως τόση αγραμματοσύνη, τόση απαιδεψιά, τόση αδιαφορία, τόση παραίτηση! Νέοι άνθρωποι γερασμένοι από τις ίδιες τις πεποιθήσεις τους.

Αναρωτιέμαι αν όλα είναι θέμα παιδείας. Και βέβαια δεν εννοώ την εκπαίδευση, την απόκτηση δεξιοτήτων, την άσκηση ικανοτήτων. Μιλώ για τη διεύρυνση του Νου! Ένα τέτοιο σπουδαίο όργανο σαν τον εγκέφαλο έχει τεράστιες δυνατότητες. Αν τις αφήσεις ανεκμετάλλευτες μπορεί να οδηγήσουν σε μονοπάτια σκοτεινά.

Γνωρίζω ανθρώπους πανέξυπνους, χωρίς εκπαίδευση, με βαθιά κοινωνική παιδεία. Ανοιχτούς σε νέες ιδέες, ανατρεπτικούς. Γνωρίζω και ανθρώπους εκπαιδευμένους πολλά χρόνια, αλλά ανόητους, στενόμυαλους και βαλτωμένους.

Αναρωτιέμαι ποιο είναι χειρότερο κακό για την ανθρωπότητα: η αμορφωσιά ή η ανοησία; Για την ανοησία δεν μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα («πώς να αυξήσεις τις συνάψεις ενός εγκεφάλου;»). Για την άγνοια όμως μπορείς να κάνεις πολλά. Προτιμώ μια κοινωνία παιδευμένη με έξυπνους και ηλίθιους ανθρώπους, παρά μια κοινωνία απαίδευτη.

Συνέχεια ανάγνωσης

Γεννητούρια

Μέρα χαράς σήμερα! Μέρα ελπίδας! Μέρα αναθάρρησης! Ένας ακόμη μπήκε στον αγώνα. Άλλος ένας ρίχνεται στη μάχη.

Μέρα λαχτάρας σήμερα! Μέρα θαυμασμού! Μέρα συγκίνησης! Μια ζωή βλέπει το φως του Ήλιου. Ένας ήλιος βλέπει τη ζωή.

Μέρα πόνου σήμερα! Μέρα σπλαχνική! Μέρα ατελείωτη! Τη μια στιγμή ζέστη, βολή, σιγουριά, μόνιμη τροφή. Την άλλη κρύο, κούραση, φόβος, πείνα, πόνος.

Μέρα προσμονής σήμερα! Μέρα ήσυχη! Μέρα γλυκιά! Συναισθήματα, αισθήματα, αισθήσεις, φάσματα, μουσικές, χρώματα, γεύσεις, οσμές μπλέκονται στο υφαντό της μνήμης.

Να χαίρομαι τον ανιψιό μου!

Συνέχεια ανάγνωσης

Λάδια

Το σκέφτηκα αργότερα, μερικές ώρες μετά το ατύχημα. Βγαίνοντας από το αυτοκίνητο να δω τη ζημιά παρατήρησα τα λάδια που έτρεχαν στην άσφαλτο. Μια μεγάλη κηλίδα μαύρου λαδιού μηχανής άρχιζε να σχηματίζει ρυάκι. Σε λίγα λεπτά τα είχε ξεπλύνει η βροχή. Ενστικτωδώς μόλις τα είδα σκέφτηκα να κάνω κάτι για να τα μαζέψω, για να μειώσω την καταστροφή…

Τα λάδια μηχανής είναι από τα τοξικότερα απόβλητα για το περιβάλλον. Γι’ αυτό και η αλλαγή λαδιών των κινητήρων γίνεται δωρεάν απ’ όλα τα συνεργεία. Με αυτόν τον τρόπο αποτρέπεται κάποιος να αλλάξει μόνος τα λάδια του οχήματός του και να τα πετάξει ποιος ξέρει πού. Τα λάδια που περισυλλέγονται συγκεντρώνονται σε ειδικούς χώρους και καταστρέφονται.

Λυπήθηκα που συνέβαλα σε αυτή τη ρύπανση!

Συνέχεια ανάγνωσης

Φάσματα

Ένας σεισμός είναι πάντα τρομερός. Όπως κάθε φυσική καταστροφή. Όπως κάθε φυσικό φαινόμενο, μικρό ή μεγάλο. Τρομερό όταν σου συμβαίνει γιατί νιώθεις ανήμπορος να αντιδράσεις. Οι δυνάμεις που αναπτύσσονται και δρουν γύρω σου είναι γιγάντιες. Άλλωστε μόνο ένας γίγαντας σαν τον Εγκέλαδο θα μπορούσε να σείει τη γη συθέμελα. Τρομερό όταν συμβαίνει σε άλλους γιατί νιώθεις την κρυφή, υποχθόνια γλύκα του απόμακρου παρατηρητή, την αυτοσυντηρητική ικανοποίηση της απρόσμενης καλοτυχίας, την αυτάρεσκη βολή της ησυχίας σου.

13:30 (περίπου): Η Χιονούλα άρχισε να είναι ανήσυχη. Περίεργη συμπεριφορά, είπα. Δεν έδωσα σημασία. Άρχισε να γίνεται όλο και πιο ανήσυχη. Κοιτούσε από την μπαλκονόπορτα. Μήπως θέλει να βγει έξω; Αλλά γιατί με τέτοιο κρύο; Άρχισε να κλαίει. Την πήρα αγκαλιά, την απομάκρυνα από το μπαλκόνι. Συνέχισε να κλαίει για λίγο ακόμη και μετά σταμάτησε.

13:35: Σεισμός 6,7 μεταξύ Κυθήρων και Χανίων. Πολύ ισχυρός. Αισθητός στην κεντρική και ανατολική Μεσόγειο. Στη Θεσσαλονίκη έγινε ελάχιστα αντιληπτός. Εγώ δεν κατάλαβα τίποτα.

Ένας σεισμός είναι πάντα τρομερός. Όπως κάθε φυσική καταστροφή. Όπως κάθε φυσικό φαινόμενο, μικρό ή μεγάλο. Τρομερό όταν νιώθεις ότι θα συμβεί και δεν σε ακούει κανένας, όταν νιώθεις ότι κάτι κακό θα γίνει, αλλά δεν ξέρεις πού. Τρομερό όταν το αισθάνεσαι να πλησιάζει και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να το αποτρέψεις. Το μόνο που θέλεις είναι να ειδοποιήσεις κι άλλους και να φύγεις μακριά.

Σκέπτομαι αν η Χιονούλα είδε για μια στιγμή τον Εγκέλαδο να κουνάει τα θεμέλια της γης. Πρέπει να ήταν τρομακτικός. Ένας γίγαντας μόνο τρομακτικός μπορεί να είναι. Θυμάμαι πριν από αρκετά χρόνια τη Φαίη. Κι αυτή τον είχε δει κάποια στιγμή. Και μας είχε προειδοποιήσει.

Ίσως οι γάτες γι’ αυτό να είναι τόσο ξεχωριστές. Ζουν ανάμεσα σε δύο κόσμους: τον πραγματικό και τον φανταστικό. Βλέπουν πρόσωπα και φάσματα ταυτόχρονα. Βιώνουν και την άλλη πλευρά. Οι γάτες και ο Καζαντζάκης με έμαθαν να μη φοβάμαι (τόσο πολύ) τον Εγκέλαδο.

Συνέχεια ανάγνωσης

Ανυπακοή

Μόνος. Σκέψεις. Προσπάθεια. Έλλειψη. Ανακούφιση. Προσμονή. Απορία. Νόστος. Λαχτάρα. Διαλογισμός. Ζεστασιά. Φίλοι.

Ονειρεύομαι. Παρακολουθώ. Διαβάζω. Αναλογίζομαι. Φαντάζομαι. Ξεκουράζομαι. Συμφιλιώνομαι. Θυμάμαι. Σχεδιάζω.

Και. Την. Μετά. Από. Αφού. Γιατί. Εντάξει. Πάραυτα. Ανυπερθέτως. Επειδή. Σήμερα.

Οι λέξεις σκόρπιες στο μυαλό μου. Με δυσκολία σχηματίζω αυτές τις φράσεις. Οι κλίσεις δεν λειτουργούν. Οι αριθμοί απεργούν. Τα επιρρήματα αρνούνται να παραταχθούν. Οι λέξεις αιωρούνται απείθαρχα. Δεν μπορώ να τις διατάξω να μπουν σε τάξη. Τα παρατάω. Τις αφήνω ως έχουν. Σκόρπιες. Ατίθασες. Αν τις βάλω σε τυχαία σειρά θα βγει περισσότερο νόημα από αυτό που επικρατεί αυτή τη στιγμή στον εγκέφαλό μου. Αυτό το άδειασμα του εγκεφάλου μου νομίζω ότι μου κάνει καλό.

Συνέχεια ανάγνωσης

Σώος

Προαίσθημα: Όταν συμβεί κάτι κακό πολλές φορές ακούω «είχα προαίσθημα ότι κάτι κακό θα συνέβαινε». Μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν στιγμές που προαισθανόμαστε τον κίνδυνο; Όποτε προαισθανόμαστε κάτι κακό συμβαίνει πάντα; Δεν μας έχει τύχει ποτέ κάτι κακό χωρίς να προαισθανθούμε κάτι;

Πεπρωμένο: Ύστερα από ένα θλιβερό συμβάν ακούω: Ήταν γραφτό να γίνει! Είναι γραμμένο να ακολουθήσουμε μια πορεία; Είναι αδύνατο να κατευθύνουμε αυτόβουλα την πορεία μας;

Χάος: Τι θα γινόταν αν δεν είχα ακολουθήσει εκείνη τη διαδρομή; Θα ήταν καλύτερα ή χειρότερα;

Χτες είχα ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα. Μια σύγκρουση. Δυστυχώς. Σώος και εγώ και οι άλλοι. Ευτυχώς. Ήμουν πάντα ψυχολογικά προετοιμασμένος. Η στατιστική λέει ότι είναι σίγουρο ότι θα εμπλακείς τουλάχιστον μία φορά στη ζωή σου σε κάποιο δυστύχημα -μικρό ή μεγάλο- με αυτοκίνητο. Όποτε έμπαινα στο αυτοκίνητο ήμουν προετοιμασμένος για κάθε κίνδυνο. Χτες δεν τον απέφυγα. Μετά την πρώτη λαχτάρα, ψυχραιμία και αξιολόγηση της κατάστασης. Πρώτα ο έλεγχος της υγείας όλων. Όχι ποιος φταίει, όχι αυτό τώρα. Προέχει η υγεία. Μετά οι λαμαρίνες. Και η βροχή να πέφτει ασταμάτητα. Την ένταση της στιγμής απάλυναν η ευγένεια και η συμπόνια των αστυνομικών. Η αμοιβαία κατανόηση των πρωταγωνιστών. Η ζεστασιά και η φιλική κουβέντα του τεχνικού της οδικής βοήθειας.

Η πρώτη μου εμπλοκή σε τροχαίο ήταν σημαντική εμπειρία. Ακολουθεί βέβαια πολύ «τρέξιμο», αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Και το καλό της υπόθεσης: Δεν χρειάζεται να ψάχνω για parking!

Συνέχεια ανάγνωσης