Google Earth

Κατέβασα το Google Earth. Ένα πρόγραμμα εικονικής πτήσης πάνω από τον πλανήτη, με πάρα πολλές πληροφορίες για όλες σχεδόν τις περιοχές της Γης. Ένα καταπληκτικό interface κάνει την πλοήγηση παιχνιδάκι. Εντυπωσιακή είναι η κίνηση και τα γραφικά. Το zoom πάνω από μία περιοχή είναι τόσο μεγάλο που διακρίνονται πολύ καλά τα κτίρια. Έχει ευρετήριο, πληροφορίες για αξιοθέατα, δρόμους, εστιατόρια και γενικά πληροφορίες για έναν απλό ταξιδιώτη, αλλά και για έναν ειδικό χαρτογράφο. Βέβαια, τόσες πληροφορίες δεν είναι ακόμα διαθέσιμες για όλες τις περιοχές, αλλά θεωρώ πως είναι ικανοποιητικές. Φυσικά, η αναζήτηση και η αύξηση της ανάλυσης χρειάζεται σύνδεση στο διαδίκτυο, αλλά η ταχύτητα σύνδεσης είναι πολύ καλή (για aDSL). Πολύ ενδιαφέρουσα είναι η πληροφόρηση για τόπους για τους οποίους έχει γράψει το National Geographic. Τέλος, το Google Community είναι μια μεγάλη παρέα που στέλνει πληροφορίες για διάφορες τοποθεσίες. Για άλλη μια φορά η Google πρωτοπορεί.

Είχα εγκαταστήσει παλιότερα το World Wind της NASA. Μπροστά στο Google Earth είναι απλά πολύ λίγο. Άσε που για να συνδεθείς με τον server πρέπει να κάνεις ευχέλαιο.

Συνέχεια ανάγνωσης

Γρίπη

Έξαρση σήμερα των φόβων για τη γρίπη των πτηνών. Στο παιχνίδι μπήκαν και άλλα κατοικίδια ζώα: γάτες, άλογα. Η κινδυνολογία κυριαρχεί. Ο κόσμος φοβάται.

Ο κόσμος φοβάται; Υπάρχει πράγματι πανικός στον κόσμο; Είναι αλήθεια ό,τι ακούμε; Δυστυχώς οι δημοσιογράφοι για άλλη μια φορά προσπαθούν να διαμορφώσουν την κοινή γνώμη και όχι να την καταγράψουν.

Πόσο κακό κάνουν στην κτηνοτροφία και στην φτωχή φιλοζωία της χώρας μας!

Συνέχεια ανάγνωσης

Γεννητούρια

Μέρα χαράς σήμερα! Μέρα ελπίδας! Μέρα αναθάρρησης! Ένας ακόμη μπήκε στον αγώνα. Άλλος ένας ρίχνεται στη μάχη.

Μέρα λαχτάρας σήμερα! Μέρα θαυμασμού! Μέρα συγκίνησης! Μια ζωή βλέπει το φως του Ήλιου. Ένας ήλιος βλέπει τη ζωή.

Μέρα πόνου σήμερα! Μέρα σπλαχνική! Μέρα ατελείωτη! Τη μια στιγμή ζέστη, βολή, σιγουριά, μόνιμη τροφή. Την άλλη κρύο, κούραση, φόβος, πείνα, πόνος.

Μέρα προσμονής σήμερα! Μέρα ήσυχη! Μέρα γλυκιά! Συναισθήματα, αισθήματα, αισθήσεις, φάσματα, μουσικές, χρώματα, γεύσεις, οσμές μπλέκονται στο υφαντό της μνήμης.

Να χαίρομαι τον ανιψιό μου!

Συνέχεια ανάγνωσης

Λάδια

Το σκέφτηκα αργότερα, μερικές ώρες μετά το ατύχημα. Βγαίνοντας από το αυτοκίνητο να δω τη ζημιά παρατήρησα τα λάδια που έτρεχαν στην άσφαλτο. Μια μεγάλη κηλίδα μαύρου λαδιού μηχανής άρχιζε να σχηματίζει ρυάκι. Σε λίγα λεπτά τα είχε ξεπλύνει η βροχή. Ενστικτωδώς μόλις τα είδα σκέφτηκα να κάνω κάτι για να τα μαζέψω, για να μειώσω την καταστροφή…

Τα λάδια μηχανής είναι από τα τοξικότερα απόβλητα για το περιβάλλον. Γι’ αυτό και η αλλαγή λαδιών των κινητήρων γίνεται δωρεάν απ’ όλα τα συνεργεία. Με αυτόν τον τρόπο αποτρέπεται κάποιος να αλλάξει μόνος τα λάδια του οχήματός του και να τα πετάξει ποιος ξέρει πού. Τα λάδια που περισυλλέγονται συγκεντρώνονται σε ειδικούς χώρους και καταστρέφονται.

Λυπήθηκα που συνέβαλα σε αυτή τη ρύπανση!

Συνέχεια ανάγνωσης

Φάσματα

Ένας σεισμός είναι πάντα τρομερός. Όπως κάθε φυσική καταστροφή. Όπως κάθε φυσικό φαινόμενο, μικρό ή μεγάλο. Τρομερό όταν σου συμβαίνει γιατί νιώθεις ανήμπορος να αντιδράσεις. Οι δυνάμεις που αναπτύσσονται και δρουν γύρω σου είναι γιγάντιες. Άλλωστε μόνο ένας γίγαντας σαν τον Εγκέλαδο θα μπορούσε να σείει τη γη συθέμελα. Τρομερό όταν συμβαίνει σε άλλους γιατί νιώθεις την κρυφή, υποχθόνια γλύκα του απόμακρου παρατηρητή, την αυτοσυντηρητική ικανοποίηση της απρόσμενης καλοτυχίας, την αυτάρεσκη βολή της ησυχίας σου.

13:30 (περίπου): Η Χιονούλα άρχισε να είναι ανήσυχη. Περίεργη συμπεριφορά, είπα. Δεν έδωσα σημασία. Άρχισε να γίνεται όλο και πιο ανήσυχη. Κοιτούσε από την μπαλκονόπορτα. Μήπως θέλει να βγει έξω; Αλλά γιατί με τέτοιο κρύο; Άρχισε να κλαίει. Την πήρα αγκαλιά, την απομάκρυνα από το μπαλκόνι. Συνέχισε να κλαίει για λίγο ακόμη και μετά σταμάτησε.

13:35: Σεισμός 6,7 μεταξύ Κυθήρων και Χανίων. Πολύ ισχυρός. Αισθητός στην κεντρική και ανατολική Μεσόγειο. Στη Θεσσαλονίκη έγινε ελάχιστα αντιληπτός. Εγώ δεν κατάλαβα τίποτα.

Ένας σεισμός είναι πάντα τρομερός. Όπως κάθε φυσική καταστροφή. Όπως κάθε φυσικό φαινόμενο, μικρό ή μεγάλο. Τρομερό όταν νιώθεις ότι θα συμβεί και δεν σε ακούει κανένας, όταν νιώθεις ότι κάτι κακό θα γίνει, αλλά δεν ξέρεις πού. Τρομερό όταν το αισθάνεσαι να πλησιάζει και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να το αποτρέψεις. Το μόνο που θέλεις είναι να ειδοποιήσεις κι άλλους και να φύγεις μακριά.

Σκέπτομαι αν η Χιονούλα είδε για μια στιγμή τον Εγκέλαδο να κουνάει τα θεμέλια της γης. Πρέπει να ήταν τρομακτικός. Ένας γίγαντας μόνο τρομακτικός μπορεί να είναι. Θυμάμαι πριν από αρκετά χρόνια τη Φαίη. Κι αυτή τον είχε δει κάποια στιγμή. Και μας είχε προειδοποιήσει.

Ίσως οι γάτες γι’ αυτό να είναι τόσο ξεχωριστές. Ζουν ανάμεσα σε δύο κόσμους: τον πραγματικό και τον φανταστικό. Βλέπουν πρόσωπα και φάσματα ταυτόχρονα. Βιώνουν και την άλλη πλευρά. Οι γάτες και ο Καζαντζάκης με έμαθαν να μη φοβάμαι (τόσο πολύ) τον Εγκέλαδο.

Συνέχεια ανάγνωσης

Ανυπακοή

Μόνος. Σκέψεις. Προσπάθεια. Έλλειψη. Ανακούφιση. Προσμονή. Απορία. Νόστος. Λαχτάρα. Διαλογισμός. Ζεστασιά. Φίλοι.

Ονειρεύομαι. Παρακολουθώ. Διαβάζω. Αναλογίζομαι. Φαντάζομαι. Ξεκουράζομαι. Συμφιλιώνομαι. Θυμάμαι. Σχεδιάζω.

Και. Την. Μετά. Από. Αφού. Γιατί. Εντάξει. Πάραυτα. Ανυπερθέτως. Επειδή. Σήμερα.

Οι λέξεις σκόρπιες στο μυαλό μου. Με δυσκολία σχηματίζω αυτές τις φράσεις. Οι κλίσεις δεν λειτουργούν. Οι αριθμοί απεργούν. Τα επιρρήματα αρνούνται να παραταχθούν. Οι λέξεις αιωρούνται απείθαρχα. Δεν μπορώ να τις διατάξω να μπουν σε τάξη. Τα παρατάω. Τις αφήνω ως έχουν. Σκόρπιες. Ατίθασες. Αν τις βάλω σε τυχαία σειρά θα βγει περισσότερο νόημα από αυτό που επικρατεί αυτή τη στιγμή στον εγκέφαλό μου. Αυτό το άδειασμα του εγκεφάλου μου νομίζω ότι μου κάνει καλό.

Συνέχεια ανάγνωσης

Κώδικας Da Vinci

Έπεσα κι εγώ στον πειρασμό να διαβάσω αυτό το best seller. Δεν απογοητεύτηκα. Οι επιστημονικές πληροφορίες που παραθέτει ο συγγραφέας είναι εντυπωσιακές. Ιστορικά δεδομένα ελάχιστα γνωστά προσφέρονται απλόχερα στον αναγνώστη. Στοιχεία για πολλές πτυχές της Ιστορίας από την αρχαιότητα έως σήμερα. Και όλα αυτά πλέκονται πανέξυπνα σε ένα αστυνομικό θρίλερ-μυθοπλασία που διαβάζεται «μονορούφι».

Εκδόσεις: Λιβάνη

Συνέχεια ανάγνωσης

Θεοφάνια

Όταν υπηρετούσα τη στρατιωτική θητεία μου ήμουν μαζί με ένα παιδί θρήσκο, όχι θρησκόληπτο. Παιδί πολύτεκνης οικογένειας -καμιά δεκαριά αδέλφια. Παπαδοπαίδι. Έψελνε, προσευχόταν. Ένα βράδυ που είχαμε μαζί υπηρεσία με ρωτούσε για τα ζώα μου. Αν τα αγαπάω, αν με αγαπάνε. Πολλές ερωτήσεις, γεμάτες λαχτάρα για μάθηση. Κάποια στιγμή τον ρωτάω: «Κωστάκη, πες μου κάτι. Τα ζώα έχουν ψυχή;». Μαζεύεται, συνοφρυώνεται. Μου λέει: «Γιατρέ (στο στρατό σχεδόν είχα ξεχάσει το όνομά μου) δεν ξέρω. Δεν μπορώ να σου απαντήσω. Δεν μου επιτρέπεται να απαντήσω. Δεν είμαι θεολόγος, εγώ μόνο ψέλνω…». Τον ξαναρωτάω: «Εσύ τι νομίζεις;». Δεν μίλησε. Από εκείνη τη στιγμή ήταν σκοτεινιασμένος. Δεν μιλούσε. Κάτι τον απασχολούσε. Τελειώσαμε την υπηρεσία μας, πήγαμε για ύπνο. Μόλις είχα ξαπλώσει και έρχεται στο κρεβάτι μου ενθουσιασμένος. «Γιατρέ, το βρήκα. Τα Θεοφάνια! Στα Θεοφάνια δεν εμφανίστηκε το Άγιο Πνεύμα ως περιστέρι; Επομένως ο Θεός έχει ευλογήσει αυτό το ζώο, άρα και όλα τα ζώα. Δεν μπορεί λοιπόν να μην έχουν ψυχή τα ζώα. Αφού είναι ευλογημένα από το Θεό!».

Αγνή, αφτιασίδωτη πίστη!

Συνέχεια ανάγνωσης

Σώος

Προαίσθημα: Όταν συμβεί κάτι κακό πολλές φορές ακούω «είχα προαίσθημα ότι κάτι κακό θα συνέβαινε». Μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν στιγμές που προαισθανόμαστε τον κίνδυνο; Όποτε προαισθανόμαστε κάτι κακό συμβαίνει πάντα; Δεν μας έχει τύχει ποτέ κάτι κακό χωρίς να προαισθανθούμε κάτι;

Πεπρωμένο: Ύστερα από ένα θλιβερό συμβάν ακούω: Ήταν γραφτό να γίνει! Είναι γραμμένο να ακολουθήσουμε μια πορεία; Είναι αδύνατο να κατευθύνουμε αυτόβουλα την πορεία μας;

Χάος: Τι θα γινόταν αν δεν είχα ακολουθήσει εκείνη τη διαδρομή; Θα ήταν καλύτερα ή χειρότερα;

Χτες είχα ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα. Μια σύγκρουση. Δυστυχώς. Σώος και εγώ και οι άλλοι. Ευτυχώς. Ήμουν πάντα ψυχολογικά προετοιμασμένος. Η στατιστική λέει ότι είναι σίγουρο ότι θα εμπλακείς τουλάχιστον μία φορά στη ζωή σου σε κάποιο δυστύχημα -μικρό ή μεγάλο- με αυτοκίνητο. Όποτε έμπαινα στο αυτοκίνητο ήμουν προετοιμασμένος για κάθε κίνδυνο. Χτες δεν τον απέφυγα. Μετά την πρώτη λαχτάρα, ψυχραιμία και αξιολόγηση της κατάστασης. Πρώτα ο έλεγχος της υγείας όλων. Όχι ποιος φταίει, όχι αυτό τώρα. Προέχει η υγεία. Μετά οι λαμαρίνες. Και η βροχή να πέφτει ασταμάτητα. Την ένταση της στιγμής απάλυναν η ευγένεια και η συμπόνια των αστυνομικών. Η αμοιβαία κατανόηση των πρωταγωνιστών. Η ζεστασιά και η φιλική κουβέντα του τεχνικού της οδικής βοήθειας.

Η πρώτη μου εμπλοκή σε τροχαίο ήταν σημαντική εμπειρία. Ακολουθεί βέβαια πολύ «τρέξιμο», αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Και το καλό της υπόθεσης: Δεν χρειάζεται να ψάχνω για parking!

Συνέχεια ανάγνωσης

Τη χειροπέδα μου…

Δελτία ειδήσεων, ρεπορτάζ, σχόλια, αναλύσεις, όλα με ένα χαρακτηριστικό: αγραμματοσύνη! Δυστυχώς για να γίνεις δημοσιογράφος αρκεί να κρατάς ένα μικρόφωνο και να «χώνεσαι».

Η είδηση της επικαιρότητας για τον Ρώσο (αλήθεια, αν ήταν Έλληνας θα τον χαρακτήριζαν ως τέτοιον;) δραπέτη είχε απ’ όλα. Περισσότερο με εντυπωσίασε η λέξη «χειροπέδη», την οποία δεν άκουσα ούτε μία φορά σωστά. Σε όλα τα κανάλια άκουγα συνέχεια «χειροπέδα». Δεν βρέθηκε κανείς να πει το σωστό;

Ένα από τα συχνότερα λάθη που ακούω είναι η χρήση του «διαρρέω». Π.χ.: Οι Άγγλοι διέρρευσαν την πληροφορία ότι… Η μετατροπή ενός μέσου ρήματος σε ενεργητικό μπορεί να μη λέει τίποτα στους περισσότερους. Σε λίγο καιρό ίσως να μη λέει τίποτα σε κανέναν…

Συνέχεια ανάγνωσης