Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο

Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο
Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο του Ισίδωρου Ζουργού

βαθμολογία: 4 από 5 αστέρια

Η συνάντηση με τον Ισίδωρο Ζουργό ήταν μια έκπληξη. Είναι σίγουρα ένας πολύ σημαντικός σύγχρονος συγγραφέας. Το τελευταίο του βιβλίο είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα (φαίνεται πως είναι πλέον η ειδικότητά του), που διατρέχει την Ευρώπη του 17ου-18ου αιώνα μέσα από τα μάτια ενός γιατρού. Η συγγραφική του ικανότητα είναι αδιαμφισβήτητη, ωστόσο δεν μπορώ να μην παρατηρήσω κουραστικές επαναλήψεις σε περιγραφές, που φανερώνουν πενία έμπνευσης ή κόπωση από την υπερβολική περιγραφική προσπάθεια. Αλήθεια, πόσες φορές μέτρησα εκφράσεις όπως “σταροχώραφα”, “κατουροκάνατα”, “ψαλιδισμένο γενάκι”, ενώ όλα τα πανδοχεία έσφυζαν από “κοριούς και ψύλλους”. (Κατά τον ίδιο τρόπο, τα “λασπωμένα τσαρούχια” εμφανίζονται αμέτρητες φορές στην Αηδονόπιτα.)

Η πλοκή είναι υφασμένη με πολλή προσοχή και κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Βέβαια, μετά τη μέση, τα χρόνια περνάνε αστραπιαία, κάτι που δείχνει και πάλι ότι οι πολλές περιγραφές κουράζουν ακόμα και τον ίδιο τον συγγραφέα. Οι ανατροπές, αν και περιορισμένες, είναι όμορφες και τοποθετημένες στα κατάλληλα σημεία. Διαβάζοντας το οπισθόφυλλο, περίμενα περισσότερη επιστήμη και λιγότερη μυθιστορία, αλλά αυτό είναι μια προσωπική προτίμηση και δεν μπορώ να μεμφθώ τον συγγραφέα για την επιλογή του.

Το τέλος του βιβλίου -κάτι που μετράει πολύ στην κρίση μου για ένα βιβλίο- είναι πολύ όμορφη. Δεν με πείθει όμως η αλλαγή κοσμοθεωρίας του πρωταγωνιστή: η μετάβαση από την αθεΐα στον θεϊσμό γίνεται χωρίς να το πολυκαταλάβει ο αναγνώστης. Τι συνέβη; Ο φόνος, η κούραση του βίου, τα χτυπήματα της μοίρας; Πώς ένας ορθολογιστής που παλεύει με τις δεισιδαιμονίες καταλήγει να μονάσει; “Ανεπαρκής τεκμηρίωση” θα έλεγε ένας υλιστής. “Θαύμα” θα έλεγε ένας θρήσκος. Ίσως αυτό ήταν τελικά ο στόχος του συγγραφέα: ο προβληματισμός του αναγνώστη.

Οι Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο είναι ένα όμορφο μυθιστόρημα, ενός σπουδαίου Έλληνα δημιουργού.

Goodreads

Στη σκιά της πεταλούδας

Στη σκιά της πεταλούδαςΣτη σκιά της πεταλούδας του Ισίδωρου Ζουργού

βαθμολογία: 4 από 5 αστέρια

Η ευχάριστη έκπληξη με το πρώτο μυθιστόρημα του Ζουργού που διάβασα (Η αηδονόπιτα) συνεχίζεται με το Στη σκιά της πεταλούδας. Μια μυθιστορηματική αφήγηση των τελευταίων εκατό χρόνων της Βόρειας Ελλάδας και της Θεσσαλονίκης. Η γραφή ιδιαίτερη, πλούσια. Οι εικόνες πολλές και ζωντανές. Και εκεί που οι περιγραφές επεκτείνονται θαρρείς ανεξέλεγκτα, κάτι γίνεται που συνταράζει και σε επαναφέρει στην αταξία της ζωής.

Οι χαρακτήρες όλοι ζουν στη σκιά μιας πεταλούδας, στη σκιά μιας στιγμής. Η μοίρα τούς πέφτει βαριά, οι συγκυρίες μοιάζουν απόκοσμες και όσοι προσπαθούν να αναμετρηθούν με το πεπρωμένο συντρίβονται.

Ένα πολύ όμορφο βιβλίο, με πολλά ιστορικά στοιχεία, δυνατή αφήγηση και εντυπωσιακή πλοκή.

Goodreads

Η αηδονόπιτα

Η αηδονόπιταΗ αηδονόπιτα του Ισίδωρου Ζουργού

βαθμολογία: 4 από 5 αστέρια

Η Αηδονόπιτα ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Δύσπιστος πάντα στη σύγχρονη (τρέχουσα) ελληνική λογοτεχνία, ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο χωρίς προκατάληψη. Ο Ζουργός έφτιαξε ένα καθαρόαιμο μυθιστόρημα με πλοκή, ζωντανές περιγραφές, δυνατούς χαρακτήρες και γάργαρη αφήγηση.

Η ιστορία πλέκεται στην ελληνική επανάσταση του 1821, με πρωταγωνιστή έναν Αμερικανό φιλέλληνα. Οι σκηνές ζωντανεύουν με μοναδικό τρόπο μπροστά στα μάτια του αναγνώστη, ενώ ο ευρηματικός τρόπος αφήγησης κρατάει το ενδιαφέρον και τη λαχτάρα για τη συνέχεια. Η γραφή διακρίνεται για την πλούσια γλώσσα, τη γλυκύτητα και τρυφερότητα μέσα στον ορυμαγδό του πολέμου και τη διακριτικότητα των σκληρών εικόνων. Όλο το αφήγημα διαπερνάται από την ανυπέρβλητη δύναμη του έρωτα, που μετουσιώνει τα πάντα σε ελευθερία.

Πιστεύω ότι Η Αηδονόπιτα είναι ένα από τα σημαντικότερα νεο-σύγχρονα ελληνικά μυθιστορήματα.

Goodreads