Αλλαγές

Τελικά οι τιμές των ευρυζωνιακών συνδέσεων άρχισαν να πέφτουν και στην Ελλάδα, οπότε άλλαξα provider. Βέβαια έμεινα δεκαπέντε ημέρες με μια απλή dialup σύνδεση, αλλά now I’m back.

Μετακόμιση

Τελικά δεν άντεξα στον πειρασμό και μετακόμισα σε WordPress. Το δέλεαρ ήταν ισχυρό: η αυτοδυναμία και η σιγουριά να διαχειρίζεσαι και την παραμικρή λεπτομέρεια του site σου. Η επισκεψιμότητα έρχεται δεύτερη.

Ελπίζω το αποτέλεσμα να είναι ικανοποιητικό και η επιλογή μου σωστή.

Πειραματισμοί

Δοκίμασα το WordPress, ένα open source project για τη δημιουργία blogs. Μού τράβηξε την προσοχή γιατί είναι open source, είναι καλαίσθητο (όμορφα templates) και μπορεί να εγκατασταθεί σε δικό σου server (δουλεύει σε php και MySQL). Επιπλέον το wordpress.com κάνει και blog-hosting με url του τύπου username.wordpress.com.

Ο μόνος λόγος που δεν εγκατέστησα εξαρχής ένα blog στον δικό μου server είναι ότι ήθελα να γίνει πιο γρήγορα γνωστό. Άλλο να έχεις ένα blog something.blogspot.com και άλλο something.den-me-xerei-oute-i-mana-mou.somethimg/blog. Βέβαια, με τα spiders είναι πολύ εύκολο να γίνει γνωστό ένα μικρό site. Έχω πολλά παραδείγματα με το δικό μου. Δεν ξέρω πώς δουλεύει η μηχανή του google, αλλά μού βγάζει το site μου στην πρώτη σελίδα με διάφορα απίστευτα keywords. Αυτήν την περίοδο αν βάλεις «έκλειψη ηλίου 29 μαρτίου» το site μου βγαίνει πρώτο στο google, πάνω από μεγάλα sites αστρονομίας (το ΒΗΜΑ online βγαίνει τέταρτο)!

Continue Reading →

Picasa

Έχετε φωτογραφίες; Έχουν γίνει τόσες πολλές που δεν μπορείτε να τις βρείτε στο σκληρό σας; Θέλετε να κάνετε εύκολα slideshows; Θέλετε να φτιάχνετε εύκολα φωτογραφικά CD; Η λύση είναι μία: PICASA από τη Google. Ένα καταπληκτικό πρόγραμμα, εύκολο στη χρήση, με εντυπωσιακά γραφικά. Η Picasa θα βρει φωτογραφίες (και άλλα media files) ακόμα και εκεί που έχετε ξεχάσει πως υπάρχουν! Και βέβαια είναι δωρεάν. Δοκιμάστε το και δεν θα χάσετε!

Ένα καταπληκτικό εργαλείο είναι το Timeline που ταξινομεί τις φωτογραφίες με βάση την ημερομηνία δημιουργίας των αρχείων. Και έχει ένα φανταστικό interface!

Google Earth

Κατέβασα το Google Earth. Ένα πρόγραμμα εικονικής πτήσης πάνω από τον πλανήτη, με πάρα πολλές πληροφορίες για όλες σχεδόν τις περιοχές της Γης. Ένα καταπληκτικό interface κάνει την πλοήγηση παιχνιδάκι. Εντυπωσιακή είναι η κίνηση και τα γραφικά. Το zoom πάνω από μία περιοχή είναι τόσο μεγάλο που διακρίνονται πολύ καλά τα κτίρια. Έχει ευρετήριο, πληροφορίες για αξιοθέατα, δρόμους, εστιατόρια και γενικά πληροφορίες για έναν απλό ταξιδιώτη, αλλά και για έναν ειδικό χαρτογράφο. Βέβαια, τόσες πληροφορίες δεν είναι ακόμα διαθέσιμες για όλες τις περιοχές, αλλά θεωρώ πως είναι ικανοποιητικές. Φυσικά, η αναζήτηση και η αύξηση της ανάλυσης χρειάζεται σύνδεση στο διαδίκτυο, αλλά η ταχύτητα σύνδεσης είναι πολύ καλή (για aDSL). Πολύ ενδιαφέρουσα είναι η πληροφόρηση για τόπους για τους οποίους έχει γράψει το National Geographic. Τέλος, το Google Community είναι μια μεγάλη παρέα που στέλνει πληροφορίες για διάφορες τοποθεσίες. Για άλλη μια φορά η Google πρωτοπορεί.

Είχα εγκαταστήσει παλιότερα το World Wind της NASA. Μπροστά στο Google Earth είναι απλά πολύ λίγο. Άσε που για να συνδεθείς με τον server πρέπει να κάνεις ευχέλαιο.

Δικτυακή ασφάλεια: Ας γελάσω…

Χτες έπαθα μεγάλη πλάκα. Κάποιος μπήκε στον υπολογιστή μου και άρχισε να ψάχνει τα αρχεία μου! Για κακή του (και καλή μου) τύχη ήμουν μπροστά στον υπολογιστή και το κατάλαβα αμέσως. Βρήκε password, μπήκε στον server που έχω το site και άρχισε να γράφει και να σβήνει. Τρελάθηκα! Μπροστά στα μάτια μου υποκλοπή στοιχείων!

Σβήνω και τους δύο υπολογιστές (σε λιγότερο από ένα λεπτό από τη στιγμή που το κατάλαβα). Παίρνω βαθιά ανάσα, βγάζω τα καλώδια του δικτύου και τους ξανανοίγω. Αγωνία μέχρι να βεβαιωθώ ότι δεν υπήρχε σοβαρή βλάβη. Πράγματι, στον έναν υπολογιστή δεν δούλευε ο internet explorer. Μικρό το κακό. Κάνω αμέσως backup τη mysql και αρχίζω να σβήνω ένα-ένα με το χέρι τα αρχεία που μού είχε εγκαταστήσει για να με υποκλέπτει. Όλα μέσα στο system32 των WinXP. Κάτι executables, κάτι βιβλιοθήκες dll, μού πήρε ώρα να επαναφέρω τα συστήματά μου. Τώρα τι αρχεία αντέγραψε, δεν έχω ιδέα. Θα μου πείτε, δεν έχω και τίποτα απόρρητο. Η ιδέα όμως ότι κάποιος μπορεί να μπει στον υπολογιστή σου και να αντιγράψει τα αρχεία σου, είναι εξωφρενική!

Χτες και σήμερα το site έκανε διακοπές γι’ αυτό το λόγο. Ήθελα να σιγουρευτώ ότι όλα πάνε καλά. Το Σαββατοκύριακο θα αλλάξω το λειτουργικό του server σε Linux.

Πάρτε το απόφαση. Δεν υπάρχει σωτηρία. Ό,τι και να κάνουμε, όσο είμαστε δικτυωμένοι κινδυνεύουμε να μας υποκλέψουν.

Υπολογιστές

Η πρόοδος της τεχνολογίας στην Ελλάδα πράγματι είναι προβληματική. Η εισαγωγή και (ακόμη χειρότερα) η αποδοχή νέων τεχνολογιών, εφαρμογών, υπηρεσιών είναι πολύ αργή και δύσκολη. Αλλά και η εκτίμηση της αξίας τέτοιων αγαθών είναι μικρότερη αυτής που τους αξίζει. Μιλάω βέβαια για τον απλό χρήστη εφαρμογών υψηλής τεχνολογίας και όχι για τους ειδικούς. Από αυτή τη θέση κι εγώ θέλω να καταθέσω τις απόψεις μου.

Δεν είμαι ειδικός στους υπολογιστές, είμαι ένας απλός χρήστης που από μικρός γοητεύτηκα από την υψηλή τεχνολογία. Για μένα ο υπολογιστής είναι πολύ περισσότερα από ένα χρήσιμο εργαλείο, είναι έκφραση δημιουργίας. Να λοιπόν πώς βίωσα εγώ την έλευση των υπολογιστών στην Ελλάδα.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ήρθα πρώτη φορά σε επαφή με τη θρυλική παιχνιδομηχανή Atari 2600. Ποιος σχετικός με το θέμα δεν θυμάται τον Pacman, το Combat, το Donkey Kong, το Pitfall, τους Space Invaders; Έχω πάρα πολλά ένσημα σε αυτά τα παιχνίδια…

Στη συνέχεια πέρασα στους «πραγματικούς» υπολογιστές (home computers τα λέγανε τότε): Atari 800XL και λίγο αργότερα Atari 130XE. Και άρχισε η δημιουργία: φτιάχναμε πλέον οι ίδιοι τα παιχνίδια μας σε Atari BASIC, Microsoft BASIC, ακόμα και σε Logo. Κάναμε κόντρες με άλλους της παρέας που είχαν Commodore, Amiga, Amstrad και τον μικροσκοπικό αλλά πανίσχυρο Spectrum. Κάναμε «διαγωνισμούς» με δικά μας, αυτοσχέδια «benchmarks» για το ποιος είναι γρηγορότερος, ποιος έχει καλύτερα γραφικά…

Κάπου στα 1985 εμφανίζεται ο Macintosh με τα παράθυρά του. Νέα τρέλα τότε! Οπότε σκάει μύτη ο Atari 520ST με τα δικά του παράθυρα. Και σε λίγο τα PC με τα Windows. Τα νέα έφταναν τότε βροχή. Τα μαθαίναμε από το Pixel. Κάποια στιγμή λοιπόν, μαθαίνουμε και για το internet. Νέο θαύμα! Επικοινωνία από υπολογιστή σε υπολογιστή μέσω ΟΤΕ! Οι φωνές που ακούγονταν ήταν μάλλον απαισιόδοξες: «Μέχρι να εγκαταστήσει ο ΟΤΕ οπτικές ίνες, θα περάσουν δεκαετίες», «Σιγά μην κάτσει ο ΟΤΕ να περάσει οπτικές ίνες. Ακόμα δεν έχει αναβαθμίσει το δίκτυό του από αναλογικό σε ψηφιακό…», και άλλα πολλά. Όλα αυτά λίγο μετά το 1985…

Το 1995 απέκτησα δικό μου e-mail. Το 1997 απέκτησα δικό μου PC (από τότε έχω πάρει άλλα τέσσερα). Το 2000 απέκτησα δική μου ιστοσελίδα. Πρόσφατα έβαλα aDSL στο σπίτι…

Είναι αλήθεια ότι ως χώρα είμαστε πολύ πίσω στον τομέα των υψηλών τεχνολογιών. Ωστόσο, εξακολουθώ να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο. Ποιος θα φανταζόταν το 1985 για ΕΔΕΤ; Ποιος θα φανταζόταν για προσωπικές ιστοσελίδες; Για τραπεζικές συναλλαγές μέσω internet; Για το Taxis; Πρόσφατα δημοσίευσα στο internet τις φωτογραφίες της νεογέννητης κόρης μου. Πολλοί συγγενείς που δεν μπορούσαν να τη δουν από κοντά, κατέβασαν τις φωτογραφίες και τις τύπωσαν. Όταν τους επισκέφθηκα, είδα τις φωτογραφίες σε κορνίζες.

Σήμερα, ακόμη και ο πιο άσχετος από υψηλή τεχνολογία μπορεί «κουτσά-στραβά» να τη χρησιμοποιήσει. Εννοώ ότι ΥΠΑΡΧΕΙ η δυνατότητα να τη χρησιμοποιήσει. Οι ειδικοί καλά κάνουν και φωνάζουν. Είναι άδικο και απαράδεκτο να είμαστε οι τελευταίοι στην ΕΕ στη χρήση υπολογιστών. Όμως, η δυνατότητα ΥΠΑΡΧΕΙ. Και αν κοιτάξουμε λίγο πίσω, θα δούμε τι έχει γίνει μέχρι σήμερα. Θα μπορούσαν να γίνουν πολύ περισσότερα. Αλλά έχουν γίνει πολλά, ας μην το ξεχνάμε.

aDSL

Στις 7 Ιανουαρίου, έκανα ένα δώρο στον εαυτό μου: παράγγειλα το πακέτο OnDSL Economy 384/128 του ΟΤΕ, μέσω internet. Ο ΟΤΕ υποστηρίζει ότι σε 12 εργάσιμες ημέρες το αργότερο θα έχεις internet. Σε μία (ημερολογιακή) εβδομάδα μού έρχεται στο σπίτι (με την υπηρεσία «πόρτα-πόρτα» των ΕΛΤΑ, χωρίς επιπλέον χρέωση) το modem και οι οδηγίες σύνδεσης. Ήταν Σάββατο πρωί. Έχασα όλη την ημέρα προσπαθώντας να συνδεθώ. Η υπηρεσία εξυπηρέτησης πελατών του ΟΤΕ προσπαθούσε να βρει το πρόβλημα σε κάποιο λάθος στην παραμετροποίηση του modem. Τίποτα! Πρέπει να τους κάλεσα καμιά δεκαριά φορές εκείνη τη μέρα. Ξέρετε, είναι το γνωστό κόλπο: παίρνεις συνέχεια τηλέφωνο και κάποιος υπάλληλος, κάποια στιγμή θα σου δώσει τη σωστή πληροφορία. Έτσι, κι έγινε. Ύστερα από πολλές ώρες εκνευρισμού, μου είπαν ότι απλά η γραμμή μου δεν έχει αναβαθμιστεί ακόμα σε aDSL!

Σημείωση: η παροχή της γραμμής DSL γίνεται από τον ΟΤΕ με ευθύνη του τηλεφωνικού κέντρου στο οποίο υπάγεσαι. Η παροχή internet γίνεται από την ΟΤΕNet (ως ISP).

Στο μεταξύ, εγώ πιστεύοντας ότι με το να μου στείλουν το modem έχει ενεργοποιηθεί και η γραμμή μου, ενεργοποίησα την υπηρεσία παροχής internet στην OTENet και η συνδρομή μου άρχισε να τρέχει.

Την επόμενη εβδομάδα έπαιρνα συνεχώς τηλέφωνο στη γραμμή υποστήριξης DSL του ΟΤΕ. Λάμβανα την ίδια απάντηση: «η διαδικασία αναβάθμισης είναι σε τελικά στάδια και σύντομα θα ολοκληρωθεί». Όμως, στο τέλος της εβδομάδας το μήνυμα άλλαξε: «η διαδικασία αναβάθμισης είναι σε αρχικά στάδια και θα πάρει μερικές ημέρες ακόμα»! Εκεί είναι που το ποτήρι ξεχείλισε…

Άρχισα να φωνάζω για την καθυστέρηση, ότι η συνδρομή μου στην OTENet τρέχει, ότι έπρεπε σε 12 εργάσιμες να έχει γίνει κ.λπ. Τελικά, μου είπαν ότι έπρεπε να τηλεφωνήσω ο ίδιος στο τηλεφωνικό κέντρο της περιοχής μου για να ρωτήσω γιατί αργούν οι «καλωδιώσεις». Πήρα, λοιπόν, στην υπηρεσία DSL της περιοχής μου και μου είπαν ότι είναι θέμα των τεχνικών πότε θα περάσουν τα καλώδια και ότι πρέπει να γίνουν κάποιες εργασίες κ.λπ. Τότε, τους είπα κι εγώ ότι ίσως θα έπρεπε να διαλέξω μια άλλη εταιρεία για aDSL και ίσως μάλιστα το κάνω, ακυρώνοντας τη σύμβαση με τον ΟΤΕ. Μου είπαν ότι θα κάνουν ό,τι μπορούν…

Το μεσημέρι, επιστρέφοντας στο σπίτι είχα internet!

Πραγματικά ο ΟΤΕ έχει κάνει προόδους, όμως δείχνει να κουβαλάει παλιές συνήθειες. Αλήθεια, τι θα γινόταν αν δεν υπήρχαν άλλες εταιρείες;