Η φτήνια τρώει τον αφέντη

Μέσα στον κυκεώνα της οικονομικής κρίσης πλήττεται και κάθε προσπάθεια συνεχιζόμενης εκπαίδευσης. Τα συνέδρια παραπαίουν, τα σεμινάρια μειώνονται δραματικά και ακόμα και τα υποχρεωτικά μαθήματα εκπαίδευσης κινδυνεύουν να σταματήσουν. Ο λόγος διττός: η συμμετοχή είναι ελάχιστη, καθώς το οικονομικό βάρος συμμετοχής σε ένα συνέδριο γίνεται δυσβάσταχτο, αλλά και οι χορηγίες των εταιρειών έχουν πρακτικά μηδενιστεί.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον οι ελληνικές κτηνιατρικές επιστημονικές εταιρείες αγωνίζονται να επιβιώσουν. Το τελευταίο 12ο Πανελλήνιο Κτηνιατρικό Συνέδριο έδειξε ότι παρά τις προσπάθειες, το αποτέλεσμα ήταν φτωχό. Η συμμετοχή μικρή, το επιστημονικό πρόγραμμα φτωχό, η εμπορική έκθεση ισχνή. Κοινή παραδοχή στα πηγαδάκια: «ακόμα και τον καφέ τον πληρώνεις»! Και αλήθεια, χρειάζονταν έξι αίθουσες σε ένα ξενοδοχείο σαν το Hilton για ένα ελληνικό συνέδριο; Ούτε παγκόσμιο να ήταν!

Πιστεύω πως οι οργανωτές τέτοιων συνεδρίων θα πρέπει πλέον να αλλάξουν τακτική. Τα ελληνικά κτηνιατρικά συνέδρια πρέπει να γίνουν πραγματικά επιστημονικές συναντήσεις, και όχι πεδίο αλληλοβαυκαλισμών.

Φραγμός στα ομοιοπαθητικά

Η κρατική υπηρεσία DEFRA του Ηνωμένου Βασιλείου ανακοίνωσε ότι τα ομοιοπαθητικά φάρμακα που προορίζονται για τα ζώα δεν έχουν επιστημονικά αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα και επομένως δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται. Αυτή τη δήλωση υποστηρίζει και ο British Veterinary Association.

Επιτέλους, μία απόφαση προς τη σωστή κατεύθυνση! Στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει παραγίνει το κακό με τα ομοιοπαθητικά. Κάποια ασφαλιστικά ταμεία τα καλύπτουν. Βέβαια, υπάρχει μεγάλη πίεση στις κυβερνήσεις από την κοινή γνώμη. Τι κάνουμε οι επιστήμονες γι’ αυτό;

Levity killed the cat!

Το έχουμε πει πολλές φορές: η ασχετοσύνη των γιατρών σε θέματα παρασιτολογίας είναι δεδομένη. Σε μια ελληνική κοινωνία που (με καθυστέρηση μερικών δεκαετιών) πασχίζει να φτάσει ένα επίπεδο πολιτισμού που κατέκτησαν εδώ και πολύ καιρό οι δυτικές κοινωνίες, οι γιατροί, άλλος ένας επαγγελματικός κλάδος (από ασχετοσύνη και όχι από συντεχνιακά συμφέροντα) χτυπάει τη ζωοφιλία στη χώρα μας: «Είσαι έγκυος; Έχεις γάτα στο σπίτι; Ξεφορτώσου την!».

Δείτε μια από τις πολλές ιστορίες καθημερινής τρέλας εδώ.

Ολιστικά δικό σας!

Τελευταία βλέπω όλο και συχνότερα να εμφανίζονται διάφοροι όροι -όπως ολιστική ιατρική, εναλλακτική ιατρική, ομοιοπαθητική, παραδοσιακή ιατρική κ.ά.- σε επικοινωνιακά μέσα κάθε μορφής. Ειδικά στο internet το κακό έχει παραγίνει. Στις μηχανές αναζήτησης βγαίνουν τέτοια sites πολύ ψηλά στη λίστα αποτελεσμάτων. Και το εντυπωσιακό είναι ότι αυτές οι «ιατρικές» έχουν πάντοτε άριστα αποτελέσματα δια πάσαν νόσον και … Η δε ομοιοπαθητική βρίσκει εφαρμογή μέχρι και στα «πι-σιά»! Αν ο υπολογιστής σας δεν αισθάνεται καλά δείτε εδώ τι μπορείτε να κάνετε για να νοιώσει καλύτερα.

Continue Reading →

Τηλεκπαίδευση

Τα τελευταία τρία χρόνια που ασχολούμαι με την τηλεκπαίδευση με απογοητεύει η χαμηλή συμμετοχή των φοιτητών. Η προετοιμασία ενός μαθήματος ασύγχρονης τηλεκπαίδευσης απαιτεί πολύ χρόνο. Η ανταπόκριση είναι εξαιρετικά μικρή.

Προσπαθώ να αυξήσω τη συμμετοχή με διάφορα τεχνάσματα: ελκυστική σχεδίαση, συνεχή διαφήμιση, bonus στη βαθμολογία. Τίποτα δεν πιάνει. Πολλοί παραπονιούνται για τις χαμηλές ταχύτητες της PSTN τους. Είναι μόνο αυτό;

Και η δυσφήμιση του internet από τα ΜΜΕ φουντώνει…

Προς το νήμα

Αρχή εξαμήνου σήμερα. Άλλη μια σειρά κατεύθυνσης (η προτελευταία). Ομάδες, παρουσίες, περιστατικά, rounds, μαθήματα. Πολλοί φοιτητές φέτος. Σαράντα τρία άτομα στην κατεύθυνση δεν θυμάμαι άλλη χρονιά.

Αρχίσαμε καλά. Με νέα διεύθυνση, οργανωτικές και λειτουργικές αλλαγές, αλλά όλα πήγαν καλά. Ελπίζω να συνεχίσουμε και καλά.

Το τελευταίο εξάμηνο είναι ιδιαίτερο. Είναι η τελική ευθεία. Είναι κρίσιμο για όλους. Φορτίζει ψυχικά τους φοιτητές, που τελειώνουν τις παρακολουθήσεις και βλέπουν από κοντά (ή μακριά κάποιοι) το πτυχίο. Είναι δύσκολο και για εμάς, που επικεντρωνόμαστε σε αυτούς τους φοιτητές.

Το τελευταίο εξάμηνο είναι μια αρχή. Καλό ξεκίνημα λοιπόν!

Μαργαριτάρια

Η εξεταστική περίοδος δεν είναι δύσκολη μόνο για τους εξεταζόμενους, αλλά και για τους εξετάζοντες. Ένας μήνας δουλειάς στην κλινική χωρίς φοιτητές, αλλά με γραπτές και προφορικές εξετάσεις. Αν και προσπαθούμε το αντικείμενο της αναισθησιολογίας (ένα κατά τεκμήριο πολύ δύσκολο αντικείμενο) να γίνεται όσο το δυνατό πιο «εύπεπτο» από τους φοιτητές, αυτό δεν πετυχαίνει πάντα.

Η αξιολόγηση των φοιτητών του τελευταίου εξαμήνου αρχίζει από την πρώτη ημέρα. Αξιολογούνται και βαθμολογούνται καθημερινά με βάση συγκεκριμένα κριτήρια: διάβασμα, προσπάθεια, ενδιαφέρον, κριτική σκέψη, επίλυση προβλημάτων, επιστημονική σκέψη, προθυμία, εργατικότητα. Ωστόσο, η τελική εξέταση παίζει μεγάλο ρόλο στον τελικό βαθμό.

Σε μικρότερα εξάμηνα αναγκαστικά τα κριτήρια περιορίζονται πολύ και η τελική εξέταση βαραίνει περισσότερο στον τελικό βαθμό.

Σε πολλές χώρες του κόσμου το ποσοστό επιτυχίας των φοιτητών στις εξετάσεις είναι μια ένδειξη της ικανότητας του καθηγητή. Αν το ποσοστό αποτυχίας είναι μεγάλο, ο πρόεδρος της σχολής καλεί τον καθηγητή και του ζητά εξηγήσεις. Στην Ελλάδα αυτό δεν ισχύει, οπότε έχουμε το ελεύθερο να κόβουμε όσους φοιτητές θέλουμε, χωρίς να μας ζητήσει ποτέ κανείς το λόγο.

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που φαίνεται αν για την αποτυχία φταίει ο φοιτητής ή ο καθηγητής. Σε αυτή την εξεταστική διάβασα πολλά, πάρα πολλά μαργαριτάρια. Π.χ. «για τη θεραπεία της υποξίας χορηγούμε σουλφοναμίδες και μακρολίδια», «υπερκαπνία είναι αυξημένη συγκέντρωση οξυγόνου στο αναισθητικό μηχάνημα και αντιμετωπίζεται με τη χορήγηση φρέσκου ορού αίματος αλόγου».

Και του χρόνου!

Τσέκαρέ το!

Πρόσφατα έλαβα ένα e-mail από κάποιον ιδιοκτήτη που με ρωτούσε για κάποιο πρόβλημα του σκύλου του. Έψαξε στο internet, βρήκε το site μου και επικοινώνησε μαζί μου. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι ήθελε να ελέγξει αυτά που του είπε ο κτηνίατρός του. Του απάντησα αμέσως και μάλιστα έστειλε το σκύλο του στην κλινική.

Δεν ξέρω πόσοι Έλληνες θα έκαναν κάτι τέτοιο: να προσπαθήσουν να επιβεβαιώσουν τα λεγόμενα κάποιου ειδικού, να πάρουν μια δεύτερη γνώμη, απλά να ρίξουν μια ματιά και κάπου αλλού βρε αδερφέ… Σίγουρα όμως, σήμερα είναι περισσότεροι από άλλες εποχές. Και δεν είναι μόνο θέμα προσωπικότητας. Είναι και θέμα παιδείας.

Θεωρώ ότι πλέον πέρασε η εποχή που μπορούσες να κοροϊδέψεις κάποιον. Με τα σύγχρονα μέσα πληροφόρησης μπορείς να βρεις τα πάντα και μάλιστα γρήγορα. Αρκεί να θέλεις και να ξέρεις πού θα ψάξεις.

Τυχερά

Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από κωλικό αλόγου το απόγευμα. Δε σηκώνει αναβολή και η επέμβαση κρατάει πολύ.

Πέντε το απόγευμα και είμαι από τις 8 το πρωί στην κλινική. Ετοιμάζομαι να γυρίσω στο σπίτι. Τηλεφώνημα για άλογο με κωλικό: «Να το φέρω;». Η απάντηση είναι αυτονόητη.

Το ζώο (ένα υπέροχο Pinto 650 kg) ήρθε σε άσχημη κατάσταση. Προεγχειρητική διάγνωση: στροφή τυφλού. Άρχισε αμέσως η θεραπεία με κρυσταλλοειδή και κολλοειδή. Η αναισθησία δύσκολη υπόθεση. Και έξω να χιονίζει με -5. Το μόνο παρήγορο ότι η MAP κρατήθηκε στο 100 σε όλη την επέμβαση (που κράτησε 2,5 ώρες). Το άλογο ξύπνησε πολύ καλά. Το πρώτο 24ωρο κρίσιμο.

Γύρισα στο σπίτι πτώμα. Το κινητό ανοιχτό όλο το βράδυ. Δύο τέτοια τυχερά να έχεις την εβδομάδα δεν θέλεις τίποτα άλλο! Τουλάχιστον το άλογο πάει καλά μέχρι τώρα.