Το καλό το παλικάρι

Προσπαθούμε να φτιάξουμε έναν καθετήρα για να μετράμε δια-διαφραγματική πίεση (trans-diaphragmatic pressure) στα άλογα. Η δια-διαφραγματική πίεση μπορεί να μετρηθεί με πολλούς τρόπους, αλλά ο απλούστερος είναι η διαφορά ενδογαστρικής-ενδοοισοφαγικής πίεσης. Πρέπει λοιπόν να κατασκευάσουμε έναν καθετήρα που να μετράει ταυτόχρονα σε δύο σημεία (στόμαχος και οισοφάγος) πιέσεις.
Continue Reading →

Τσιμπούσια

Χτες η ζέστη ήταν αφόρητη στη Βιέννη. Η θερμοκρασία έφτασε τους 35οC και με την ψηλή υγρασία ο δείκτης δυσφορίας χτύπησε κόκκινο. Το μεσημέρι δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από τον Attilio, έναν Ιταλό resident στην αναισθησιολογία: «Έχεις προγραμματίσει κάτι; Πάμε σε ένα pool party; Πάρε και το μαγιό σου μαζί». Ο Attilio είναι ωραίος τύπος και μεσογειακός χαρακτήρας. Μού είπε ότι πάμε σε έναν resident στην παθολογία (ονόματι Mathias), που οι γονείς του έχουν σπίτι σε μια πολύ high συνοικία της Βιέννης (district 19, για όσους ξέρουν). Εκεί θα κάναμε barbecue και θα βουτούσαμε στην πισίνα. Επίσης, κάπου στη διάρκεια της διαδρομής μού πέταξε ότι χρωστούσε χάρη στον Mathias και έπρεπε να τού μεταφέρει κάτι ξύλα για το τζάκι. Δεν έδωσα σημασία.

woods

Continue Reading →

Λεβεντογέννα Κρήτη

Περιμένω κάτι φίλους στη Schwedenplatz (στη γωνία, στο παγωτατζήδικο). Από το μετρό ανεβαίνει μια παρέα (καμιά εικοσαριά) νεαρών με φωνές και τραγούδια. Καταλαβαίνω ότι πάνε για bachelor party. Ο μέλλων γαμπρός μοιράζει προφυλακτικά στους περαστικούς. Κάποιος από την παρέα ξαφνικά βγάζει μία κραυγή διαπεραστική που ακούστηκε σε όλη την πλατεία -ίσως σκέφτηκε τη στιγμή που θα έρθει και αυτός στη θέση να κάνει bachelor party. Κάπου, μέσα από το πλήθος της πλατείας ακούω μια βαριά φωνή: «Σκάσε, γρόθε!». Έψαξα για στιβάνια, αλλά δεν βρήκα.

Cretans

Illuminatus

indian priestΧτες κατέβηκα στο κέντρο της Βιέννης για βόλτα. Η μέρα ήταν καλή (γύρω στους 15οC, μη φανταστείτε ζέστη) και είπα να χαζέψω την αγορά. Πολύς κόσμος, πολλοί τουρίστες, οι “Mozart” να δίνουν παράσταση, τα μαγαζιά γεμάτα πελάτες. Σε μια γωνία με πλησιάζει ένας τύπος με τουρμπάνι -Ινδός μού φάνηκε- και με αρχίζει στο μπλα-μπλα. Δεν είχα τίποτα να κάνω και τον αφήνω να με «παρασύρει» στους σκοπούς του (είπαμε, κατέβηκα για να χαζέψω και ήταν ευκαιρία να δω τι θα μού πει ένας τέτοιος τύπος).
Continue Reading →