Χαρά

Σήμερα πέθανε η Χαρά. Ήσυχα, ήρεμα, ενώ κοιμόταν. Δεν μπορέσαμε να κάνουμε τίποτα! Μάλλον κάναμε πολλά, πάρα πολλά! Έφυγε άδικα. Ίσως μας άφησε κάτι: λίγη εμπειρία, λίγη γνώση. Ανούσια παρηγοριά. Η μάνα της απαρηγόρητη. Εύχομαι να έζησε καλά τις τελευταίες μέρες της. Εύχομαι να μην υπέφερε. Εύχομαι να μην ταλαιπωρήθηκε. Μόνο αυτές οι σκέψεις έμειναν στο μυαλό μου. Δεν ξέρω τι άλλο να σκεφτώ. Η διαδικασία του θανάτου είναι από μόνη της μια ιερή στιγμή και δεν σηκώνει πολλές θεωρίες. Και μετά το θάνατο τίποτα. Μόνο για το πριν μπορείς να μιλάς και να εύχεσαι. Μόνο για το πριν μπορείς να εικάζεις.

Μακάρι να έζησε καλά!