Πολεοδομία vs Μεταφορές

Ο Θάνος Βλαστός, αναπληρωτής καθηγητής πολεοδομίας-συγκοινωνιολογίας στο ΕΜΠ, και ο Δημήτρης Μηλάκης, τοπογράφος μηχανικός, διδάκτορας συγκοινωνιολογίας, είναι οι συγγραφείς του πονήματος «Πολεοδομία vs Μεταφορές. Από την απόκλιση στην σύγκλιση». Το βιβλίο έχει υποστηριχθεί από πολλούς οργανισμούς και φορείς, και αποτελεί έναν πολύτιμο οδηγό, τόσο για την ιστορική αναδρομή, όσο και για την αναζήτηση προοπτικών, προς την κατεύθυνση μιας βιώσιμης επέκτασης των πόλεων της Ελλάδας. Και με τον όρο βιώσιμη λύση εννοείται η μόνη πρακτική προοπτική της πόλης, που λαμβάνει υπόψη όλες τις παραμέτρους της: φυσικό ανάγλυφο, αστικό περιβάλλον, άνεση στις μετακινήσεις, μικρότερη ρύπανση, ποιότητα ζωής, οικονομική ανάπτυξη, πολιτιστική αξιοπρέπεια και ψυχική ηρεμία των πολιτών της. Αυτή η νέα ανθρωποκεντρική προσέγγιση της πόλης, αναλύεται μέσα από δύο χαρακτηριστικά ζωτικής σημασίας, που αν και εκ πρώτης όψεως είναι αντικρουόμενα, τελικά με βάση τον ορθολογισμό, τίθενται στην υπηρεσία του πολίτη, αρμονικά συνεργαζόμενα. Αυτά τα στοιχεία είναι οι μετακινήσεις και η πολεοδομία. Έτσι, τονίζεται η ανάγκη για την επιστροφή σε μέσα μετακίνησης που έχουμε ξεχάσει: δημόσια συγκοινωνία με μέσα σταθερής τροχιάς, ποδήλατο, περπάτημα.

Το γενικό μέρος είναι πολύ ενδιαφέρον, ιδιαίτερα στο μέρος που αναφέρεται στις διαφορές της ευρωπαϊκής από την αμερικανική πόλη. Στην Ευρώπη, οι μεγάλες, ιστορικές πόλεις κατασκευάστηκαν γύρω από πυρήνες μεσαιωνικών πόλεων-φρουρίων, με εξωτερικό τείχος, χωρίς διαρρύθμιση και εσωτερική δομή. Οι νέες πόλεις προσπαθούν να επεκταθούν σεβόμενες το ιστορικό κέντρο, κάτι που σε ελάχιστες περιπτώσεις έγινε στην Ελλάδα. Αντίθετα, στην Αμερική οι πόλεις χτίστηκαν εξ αρχής σε παρθένα εδάφη με μόνο οδηγό τον ορθογώνιο κάνναβο.

Η γλώσσα του βιβλίου είναι απλή, χωρίς να δυσκολεύει τον αναγνώστη με πολλούς τεχνικούς όρους. Άλλη μία απόδειξη ότι άνθρωποι πρακτικοί, επονομαζόμενοι τεχνοκράτες, ξέρουν να χειρίζονται αποτελεσματικά την ελληνική γλώσσα, κάτι το οποίο δεν είναι αποκλειστικό πλεονέκτημα των «φιλολόγων».