Κατ’ Εικόνα

Κατ’ ΕικόναΚατ’ Εικόνα του Γιώργου Παξινού

βαθμολογία: 1 από 5 αστέρια

Αναρωτιέμαι αν θα είχε τέτοια απήχηση αυτό το βιβλίο στην περίπτωση που ο Παξινός το δημοσίευε με ψευδώνυμο…

Το Κατ’ εικόνα είναι ένα φωσκολικό μυθιστόρημα, με ελάχιστη λογοτεχνική αξία, αλλοπρόσαλλη πλοκή και βαρετές επαναλήψεις. Ξεκινάει ως ένα βιβλίο επιστημονικής φαντασίας, τραβηγμένης από τα μαλλιά. Δεν θα περίμενα ποτέ από έναν επιστήμονα Βιολογίας να πλάθει μια τόσο ελάχιστα επιστημονικοφανή αφήγηση. Η ιστορία εξελίσσεται με την ταχύτητα του φωτός και μεταπίπτει σε ένα δράμα στο Μπουένος Άιρες, με αρκετή βία. Από εδώ και πέρα, όλο το βιβλίο (περίπου τα δύο τρίτα) εξιστορεί τα “πάθη” των ηρώων εν έτει 2020 και κυρίως στη Λατινική Αμερική. Προς το τέλος η ιστορία γίνεται μια γλυκανάλατη ερωτική νουβέλα. Ενώ το τέλος πιστεύω ότι ήταν ό,τι πιο πρόχειρο σκέφτηκε ο συγγραφέας, μόνο και μόνο για να τελειώσει επιτέλους αυτή η προσπάθεια των 16 ετών συγγραφής…

Οι πρωταγωνιστές είναι τόσο τετριμμένοι, οι διάλογοι τόσο αφύσικοι, οι πράξεις τους τόσο εξεζητημένα φτιασιδωμένες, που πραγματικά λίγο ήθελα να το παρατήσω. Η αφήγηση σε τρίτο πρόσωπο απομακρύνει τους πρωταγωνιστές από τον αναγνώστη, ενώ κάθε φορά που αυτοί σκέφτονται (με πλάγια γραμματοσειρά), νομίζεις και πάλι ότι μιλάει κάποιος άλλος για αυτούς. Ειδικά ο Κρίστοφερ, στις τέσσερις από τις πέντε προτάσεις που σκέφτεται βάζει ερωτηματικό, λες και δεν είναι σίγουρος για τίποτα!

Επίσης, σε πολλά διάσπαρτα σημεία του βιβλίου φαίνονται εμβόλιμα τμήματα, με ελάχιστη σχέση με την υπόθεση, βεβιασμένα σφηνωμένα στη ροή της ιστορίας, που πραγματικά απορώ τι εξυπηρετούν. Σαν ο συγγραφέας να ήθελε να παρεμβάλει μια ιδέα του εδώ και μια εκεί, με το ζόρι, χωρίς ειρμό. Σε μερικά δε σημεία διέκρινα μια προσπάθεια παρείσφρησης προσωπικών αυτοβιογραφικών στοιχείων με ναρκισσιστική διάθεση.

Βέβαια, ένα τέτοιο βιβλίο θα μπορούσε να γίνει άνετα ένα σήριαλ λατινοαμερικάνικο με μερικές εκατοντάδες επεισόδια, πολύ κλάμα, και εκατομμύρια τηλεθεατές και θαυμαστές. Αλλά ως μυθιστόρημα…

Goodreads